برچسب‌ها

,

می‌بینی؟
آهن می‌سازند برای خانه کردن من و تو، و بعد دودِ از دور سپید و از نزدیک سیاهش را به جای پرواز خیال من و تو به بلندای کوهستان می‌فرستند…
هی تو که رسم پرواز را می‌دانی!
چند بار بالا و پایین شدن احساس و زندگی بس است برای رسیدن به آن اوج نادیدنی؟ 

***

عکس: چشم‌اندازی از کارخانه ذوب آهن از روستای مادر من در اصفهان. فروردین 89

 

Advertisements